“Beşte in” yazılmış. İnilecek yer konaklama değil. Blok. Hol. Komşu. “İn” kelimesi lobiden kalma. Lobi yok. Kat var. Kat, konaklama yeri sanılınca kayma başlar. Kayma, konut bloğunu gece durulan yer yapar. Yapılan yer, kapıcının defterine yazar. Defter, sizin “in”iniz değildir.
Konut bloğu, kalınan yer değildir. Kalınan yer ayrıca konuşulur. Konuşulmayan kalış, Derince escort’de sık duran bir karışıklıktır çünkü liman yakını bazı bloklar dışarıdan iş hanı gibi durur. Duran cephe, lobi vaat etmez. Vaat etmeyen cepheye inmek, merdivende dönmektir. Dönen kişi, komşuyla aynı sahanlığı paylaşır.
Derince escort satırında kapı tipi yoksa “in” cümlesi kendiliğinden yapışır. Yapışan cümle, bloğu konaklama sanır. Sanılan konaklama, asansör sorusu doğurur. Doğan soru, “kime”dir. Kime, isimdir. İsim, iz.
“İn” konuta oturmaz
İzmit escort sahilinde konaklama yoğunluğu ayrıdır. Derince’de aynı kelime çoğu kez ev holüne düşer. Düşen kelime, beşe inmektir. Beş, resepsiyon saati değildir. Beş, komşunun eve dönüşüdür bazen. Dönüşle çakışan “in”, siluet üretir. Siluet, cam. Cam, kaymanın görünür halidir.
Kart “ev veya otel fark etmez” diyorsa eleyin. Fark eder. Ev, site dili. Konaklama — gerçekten varsa — ayrı dil. İkisini tek “in”e sıkıştırmak, bloğu gece durulan yer yapmaktır. Yapılan şey, sizin rahatlığınız sanılır. Sanılmaz. Rahatlık, kapıcının duymadığı giriştedir. Duyulan giriş, kaymadır.
Bu rehber marka yazmaz, kapı numarası vermez. Vermemesinin nedeni süs değil. Yanlış “in”, iz çoğaltır. İz çoğalan yerde gizlilik incelir. İncelen gizlilik, sonra bloğa yüklenir. Blok suçlu değil. Siz konutu konaklama sandınız.
Liman tarafında bazı girişler geniş durur. Geniş duruş, lobi sanılır. Sanılan lobiye çanta ile girmek, nöbeti uzatır. Uzayan nöbet, isim sorar. Sorulan isim, “beşte in”in çocuğudur. Çocuğu doğurmayın. Saat yazın, kapı tipi yazın. Tip konutsa inilmez, kapı açılır. Açılan kapı erken konuşulmaz. Konuşulan kod, holde duyulur.
Vardiya çıkışı holü doldurur. Dolan hol, sizin inişinizle çakışırsa kayma görünür hale gelir. Görünen kayma, “zaten iş hanı gibi duruyordu” mazeretini çürütür. Cephe aldatır. Hol aldatmaz. Hol, komşudur. Komşu, konaklama misafiri beklemez. Beklemeyen bakış, çantayı büyütür. Büyüyen çanta, “in” kelimesinin faturasıdır.
Blok, kalınan yer değil
İç mahallede kayma daha sessiz durur, daha çok duyulur. Sessiz sokak, yanlış “in”i büyütür. Büyüyen “in”, kapı önünde bekleyiştir. Bekleyiş, konaklama hayalinin artığıdır. Artığı silin. Silince geriye ev kalır ya da gerçek bir konaklama. İkisi yoksa kart boştur.
İzmit’ten gelen dil “aşağı iniyorum”a alışmıştır. Alışkanlık Derince bloğuna inince merdiven boşluğuna düşer. Düşen dil, kapıcıya hikâye olur. Hikâye, kaymanın resmi. Resmi çektirmeyin. Kapı tipi yokken “in” yazılmaz. Yazılan “in”, bloğu gece durulan yer yapar. Yapılan yer, sizin rahatlığınız değildir.
Kışın blok daha karanlık, yazın giriş daha kalabalık. İki mevsim, aynı kayma. Kaymayı mevsimle örtmayın. Örten kişi, yazın “zaten hareket var” der, kışın “kimse yok” der. İkisi de “in”i meşru kılmaz. Meşru olmayan, konutun lobi gibi kullanılmasıdır.
Cam cephe, geniş kapı, gece aydınlatması. Üçü birden konaklama yanılsaması üretir. Üretilen yanılsama, “beşte in”i çağırır. Çağrılan iniş, asansör aynasında görünür. Görünen iniş, kaymadır. Kayma, semtin suçu değil. Cepheye inanmışsınızdır.
Kapı seçilmeden saat işlemez. İşlemeyen saat, “beşte in”i 18:40’a kaydırır. Kaydırılan saat, vardiya çıkışına denk gelir bazen. Denk gelen çıkış, holü doldurur. Dolan hol, sizin inişiniz değildir. İniş yok. Kapı var. Kapı konutsa konut yazılsın. Konaklamaysa o da yazılsın. Yazılmayan tip, kaymadır. Kaymayı bloğa yüklemeyin. Blok duruyor. Yanlış fiil durmuyordur.
