Haritada iki leke yapışık durur. Derince escort ile İzmit escort, tek leke gibi. Yapıştırılmış. Leke otopark göstermez. Asansör de göstermez. Görmeyen göz, aynı akşama iki durak yazar. Yazılan durak, liman kuyruğu ile çarşı turunu üst üste bindirir. Bindirme, dakikayı yer. Yenen dakika, “zaten yan yanaydık” cümlesine döner. Yan yana haritada. Kapıda değil.
Yaslanmış görünmek, aynı plan demek değildir. İzmit’te cadde kenarı turu başka, Derince’de liman girişi başka. İkisinde de asansör varsa bile merdiven aynı merdiven değildir. Site güvenlik sorusu ayrı, çarşı otoparkı ayrı. Ayrı olanı tek mesaja sıkan kişi, yapışık lekeye inanmıştır. İnanç, ikinci durakta hikâye uzatır. Hikâye, iki ilçeyi birden ifşa eder.
Cuma akşamı bu yanılgı büyür. İzmit’te cadde dolar, Derince’de vardiya çıkar. İki doluluk, haritada tek leke. Tek lekeye iki saat yazan kişi ikisini de aceleye getirir. Acele, otopark turunu da ışığı da yer. Yenen pay, “zaten bitişikteydik” diye anlatılır. Bitişik, asansör göstermez.
Derince escort karşılaştırması burada yakınlığı yemez, kapıyı ayırır. Ayırmayan kart, İzmit varsayımını limana taşır. Taşınan varsayım, geç kalınca semti suçlar. Semt suçlu değil. Yapışık leke suçluya yakın.
Yapışık leke otopark göstermez
İzmit’te kısa görünen mesafe otopark turunda biter. Derince’de kısa görünen mesafe ışıkta biter. İki bitiş, aynı kelime: yakın. Aynı kelime, iki pay. Pay yazılmadan iki ilçe aynı saate kilitlenir. Kilit, TEM’e de D-100’e de yaslanır bazen. Yaslanan yol, ikinci lekeyi doğurmaz. Doğuran şey inat. İnat, kuyrukta erir.
Bir akşam bir ilçe. İlçe İzmit ise bant ayrılır: çarşı, sahil-otoyol, konut. İlçe Derince ise bant yine ayrılır: liman çıkışı, iç mahalle. Dört bant, tek “yakınız” olmaz. Olmayan yakınlık, asansörü de yemez. Asansör İzmit sitesinden kopyalanmaz. Kopyalanan şey, “hemen in” dilidir. Dil, Derince holüne oturmaz. Oturmayan dil, kapıcı sorusunu uzatır. Uzayan soru, yapışık haritanın hediyesidir.
Geçiş ilçesi kenar değildir. Kenar İzmit. Geçiş Derince. İkisini tek merkeze sıkan mesaj, limanı caddeye çevirir. Çevrilen bant, geç kalınca hikâye uzatır. Hikâye camdan görünür. Görünen hikâye, iki lekeyi birden anlatır. Anlatmayın. Birini seçin.
Kart “İzmit Derince aynı hat” diyorsa eleyin. Hat yol olabilir. Plan yol değildir. Plan, otopark ve asansördür. İkisi haritada yok. Yok olanı sıfatla doldurmayın. Sıfat, ışığı yeşile çevirmez. Çevirmeyen sıfat, ikinci durağınızı gizlemez. Gizlenmeyen ikinci durak, iki ilçenin de kulağına gider.
Asansör komşu ilçeden kopyalanmaz
Derince’de site girişi, İzmit’teki site girişinin kopyası sanılır. Sanılmaz. Limana yaslı blokta nöbet başka sorar; çarşıya yaslı blokta yaya başka bakar. İkisini “aynı Kocaeli” diye ezmek, yapışık lekenin devamıdır. Devam, aynı akşama iki asansör yazdırır. Yazılan ikinci asansör, birincisini geç bırakır. Geç kalan, haritayı suçlar. Harita lekeyi yapıştırmıştır. Kapıyı yapıştırmamıştır.
Pay baştan dursun. Durmayan pay, “yoldayım”ı uzatır. Uzanmasın diye bir ilçe seçin. Seçim, soğukluk değil. İki lekeyi bir turda bitirmemek. Bitmeyen tur, gizliliği de yer çünkü mesaj iki semti birden taşır. Taşınan iki semt, camdan tek hikâyedir.
İzmit sitesinde asansör yavaş, otopark turu uzun olabilir. Derince’de asansör ayrı dert değildir her zaman; dert, ışıkta kalan dakikadır. Dakikayı tek “yakınız”a sıkıştıran kişi, iki derdi de yutar. Yutulan dert, ikinci lekeyi doğurur. Doğan leke, seçilmemiş ilçedir.
Yakınlık kuyruğu yemez. Yemez diye kilitlemeyin. Kilitlenen saat, ya ışıkta ya otoparkta erir. Eriyen saat, “yaslanmıştık” diye anlatılır. Yaslanma, plan değildir. Plan, bir leke. Bir otopark. Bir asansör. Üçü yoksa o akşam zaten iki yerdir. İki yer, yapışık haritanın yalanıdır. Yalanı semte yüklemeyin. Semtler duruyor. Siz tek leke sandınız.
