Seçkin yazısı kamyonun farını kısmaz. Derince escort’de liman çıkışı duruyorsa tır duruyordur. Şerit doludur. Sıfat, şeridi açmaz. Elit, vip, özel: üçü de aynı kuyruğa bakınca aynı işe yaramaz. Parlak kelime, geçiş ilçesini süslemeye çalışır. Süs, kuyruğu görmez.
Derince İzmit escort’e yaslanmış bir mahalle değildir. İlçedir. Liman tarafı ayrı dolar, konut tarafı ayrı iner. İkisini tek parlaklığa sıkan kart, okuyanı kendi bildiği caddeye inandırır. Bildiğiniz cadde, tırın durduğu yer olmayabilir. Tır durduğu yerde “hemen gel” yersizdir. Yersiz acele, pin’i kalabalığa düşürür. Düşen pin, süsün arkasında kaybolmaz. Aksine daha görünür durur.
Hafta içi çıkış ile pazar öğleni aynı Derince değildir. Aynı ilçe adı. Aynı kuyruk değil. Bunu “elit Derince” diye tek cümleye indiren ilan, sizi kendi temposunuza bağlar. Tempo sizinse karşı tarafın penceresi değildir. Pencere yazılmamışsa sıfat boş durur. Boş duran sıfat, tıklama içindir. Tıklama, teyit değildir.
Tır kuyruğu sıfat dinlemez
Kartta elit var, bant yok. Okuyan kişi limanı İzmit çarşısı sanır. Sanılmaz. Çarşı başka yazının işi. Burada geçiş vardır: ağır araç, vardiya değişimi, İzmit’e kayan yol. Kayma, haritada kısa durur. Kısa durmak, kısa beklemek demek değil. Bekleme payı yazılmamışsa plan, sıfatın gölgesinde kayar.
Konut tarafında asansör ve komşu durur. Liman tarafında far ve korna. İkisini “sakin giriş” vaadiyle birleştiren metin, holü özel kılmaz. Ortak hol dinlemez. Tır da dinlemez. Dinlemeyen yere parlaklık yapıştırmak, kartı şişirir. Şişen kart, geçiş ilçesini İzmit varsayar. Varsayım, yanlış banda götürür. Yanlış bant, limanda kuyruk, sitede soru. İkisi de elit kelimesinden etkilenmez.
Fotoğraf parlak, semt satırı İzmit’ten yapışık. Yapışık semt, Derince değildir. Derince yazılmış olsa bile cümle çarşı dilini taşıyorsa kopyadır. Kopya, tırı görmez. Görmeyen kartı “kaliteli” diye tutmak, kuyruğu inkâr etmektir. İnkar, sonra “Derince’de iş yürümez” cümlesine döner. Yürümez değil. Süs, geçişi taşımamıştır.
Geçiş, süsle kısalmaz
Vip yazısı sakinlik vaat eder gibi durur. Durması, kuyruğun indiği anlamına gelmez. İnen kuyruk, saatte okunur. Saatte okunmayan sakinlik, afiştir. Afiş, sizin dakikanızı bilmez. Bilmeyen kartla yola çıkmak, farların arasında beklemektir. Bekleyiş, geçiş ilçesinde ucuz ifşadır. Ucuz fiyat değil. Cam ve siluet.
Bu sayfada tesis adı, sokak, marka yok. Olmamalı. Genel kural yeter: sıfat, bantın yerini tutmaz. Bant yoksa elit kelimesini silin. Silince kart incelirse kart zaten süstü. Süsü ciddiye almayın. Ciddi olan, hangi tarafın durduğu ve hangi saatin konuşulduğudur. Konuşulmayan saat, parlak başlığın altında çürür.
İzmit’e yaslanmış diye aynı planı taşımak da aynı ailenin kuzeni. Yaslanmak, aynı kapı demek değil. Kapı yazılmamışsa Derince, İzmit’in yedeği sanılır. Yedek, tırı da konutu da yarım anlatır. Yarım anlatılan ilçe, sıfatla doldurulur. Doldurulan yer, okuyanı şişirir. Şişen okuyucu, kuyrukta “yaklaşıyorum” yazar. Yazmak, yaklaşmak değildir.
Hafta içi liman çıkışı ile pazar sakinliği aynı kartta “her gün aynı” diye duruyorsa eleyin. Her gün, tırı da konutu da yutar. Yutulan tır, sizin dakikanızdır. Dakikayı sıfatla satın alamazsınız. Bu rehber vaat etmez. Vaat, parlaklığın işidir. İş, hangi tarafın durduğunu sormaktır. Sorulmayan taraf, elit yazısının altında İzmit varsayımı olarak kalır. Varsayım, geçiş ilçesini mahalle gibi okutturur. Mahalle gibi okunan ilçe, kamyonu unutur. Unutulan kamyon, süsün ilk çarptığı yerdir.
Cumartesi akşamı İzmit’e kayan yol şişer. Şişen yol, Derince’yi yakın merkez gösterir. Gösterilen yakınlık, kuyruğu indirmez. İndirmeyen yakınlığı parlak kelimeyle okumayın. Okumayan kişi az bekler. Bekleyen kişi sıfatı kuyruk sanır.
Geçiş ilçesinde iş, sloganla yürümez. Tır ayrı, site ayrı, İzmit ayrı. Bunu baştan kabul eden az bekler. Kabul etmeyen, elit yazısına güvenip şeritte kalır. Kalan kişi şehri suçlar. Şehir suçlu değil. Kamyon suçlu değil. Sıfatı kuyruk sanmak suçluya yakın.
Tır durur. Sıfat durmaz. Bu kadar.
